Geleneksel Maliyet Nedir?

Geleneksel maliyet, bir ürünün karlılığını tahmin etmenin bir yoludur. 1990'larda, bir şirket içinde gerçekleşen her faaliyetin maliyetini hesaba katan faaliyet bazlımaliyetlendirme (ABC) ile başarıldı. Geleneksel ve faaliyete dayalı maliyetlendirme teknikleri, uygun faizli konut kredisibir kuruluştaki işletme muhasebesinin temel parçalarıdır.

Bir ürün veya proje için geleneksel maliyetler sırasında, potansiyel maliyetler doğrudan ve dolaylı kategorilere ayrılır. Doğrudan maliyetler kolayca ölçülebilir ve örneğin, hammadde ve işçilik maliyetlerini içerir. Kolayca hesaplanmayan maliyetler, dolaylı maliyetler veya genel gider olarak sınıflandırılır.

Bu prosedür, bir ürünün toplam maliyetini doğrudan işçilik maliyetine bölmektedir. Bu hesaplama, ürün başına maliyetin maliyetini belirler. Bu denklemdeki doğrudan işçilik maliyetleri sadece tahminidir. Bir ürün için geleneksel maliyet, her bir ünitenin 1,00 ABD Doları'na mal olduğu anlamına gelirse, şirket daha sonra karını ürüne ekler. Bu ürün daha sonra 1,20 dolar için satılırsa, şirket, ürün başına 0,20 dolar kar edebilir; Ancak, ürünün tahmini maliyeti yanlışsa, şirket beklenenden daha az para kazanma riskiyle karşı karşıya kalır.

Bu muhasebe sistemi, dolaylı maliyetlerin neredeyse keyfi düzenlenişine dayanır. Maliyet ve maliyet varyasyonlarının nedenlerine veya tahmini maliyetler ile gerçek maliyetler arasındaki farka çok az dikkat çekilmektedir. Bu yaklaşımın bir sonucu, bir ürünü uygunsuz bir şekilde maliyetlendirebilir. Bir ürünün maliyeti doğru olarak bilinmiyorsa, kârlılığını tahmin etmek daha zordur.

Sistem bazen, neden ve sonuçlara bakmadığı için ABC ve yalın maliyet gibi yeni maliyetlendirme sistemlerinden daha az elverişli olarak kabul edilir. Diğer tahsis sistemleri her aktiviteye bakar ve buna bir maliyet atar. Buna karşılık, geleneksel maliyetler tüm faaliyetleri bir araya toplar ve genel maliyetlerini tahmin etmeye çalışır.

Geleneksel maliyetler, doğrudan maliyetler yüksek olduğunda avantaj sağlar. Bu, maliyet giderlerinin, malzeme maliyetleri, işgücü maliyetleri ve birim maliyetleri gibi bu tür baş üstü kategorilere uygulanabileceği üretimdeki durumdur. 20. yüzyılın ikinci yarısında, en kolay kredi kartı veren bankadoğrudan maliyetlerin oranı, dolaylı maliyetlerin oranına düşmüş ve geleneksel maliyetlerin etkisiz kalmasına neden olmuştur. Çok ürünlü şirketlerde kullanıldığında daha da etkisizdir.

Bu sürecin önemli avantajlarından biri sadeliğidir; Genel gider oranlarını hesaplamak kolaydır. Bu, dünya genelinde işletmelerin geleneksel maliyet muhasebesi sistemini anladığı anlamına gelir. Bu sistemler de nispeten düşük maliyetlidir ve ABC yöntemlerinden daha ucuzdur.